Zo’n zes jaar geleden maakte ik een zware val met mijn fiets en belandde onder andere op mijn rechterschouder. Die dag werd dus ingezet met een bezoekje aan het spoed. De eerste diagnose was een gekneusde schouder en met drie weken rust en pijnstillers zou die schouder wel genezen zijn. Niets was minder waar. Drie weken later ging ik, met nog altijd evenveel pijn, naar een sportdokter en na grondig onderzoek bleek er meer aan de hand. Mijn schouder was ontstoken geraakt en er was vochtophoping te zien. Los daarvan had ik beginverschijnselen van een “frozen shoulder“, dus de gekneusde schouder was meer dan gewoon maar gekneusd.

Na dat doktersbezoek volgden nog vele bezoeken aan de kinésist en ontstekingsremmers. Wat drie weken out had moeten zijn, werden vijf maanden. Vijf maanden omdat de medicatie die ze normaal geven aan gezonde mensen cortisone bevat, wat ik als hartpatiënt niet mag krijgen. Ik kreeg dus een lichtere medicatie en een langere revalidatie. De schouder genas grotendeels, maar zelfs zes jaar later doet die schouder af en toe nog eens pijn. Zo ook bij het fietsen. Vaak moet ik mijn rechterarm even “losgooien“ om de pijn te verzachten en fietsen met pijn is frustrerend.

Begin september begon ik met de cursus fietshersteller en gisteren kwam bike fitting aan bod. We leren hoe je de beste positie aanneemt op je fiets en waar je zoal op moet en kan letten om zo weinig mogelijk balast te leggen op je lichaam. Qua houding en hoogte van mijn zadel is bij mij alles perfect afgesteld, maar ik kaartte mijn probleem van mijn schouder aan en we gingen op zoek naar een oplossing. Als snel werd duidelijk dat het stuur op mijn fiets ideaal is voor te mountainbiken, maar niet om snelheid mee te halen vanwege de breedte. Door dat het stuur véél breder is dan mijn schouderbreedte zorgde dit ervoor dat er meer kracht van uit mijn schouders moest komen en zo voor pijn zorgt.

Zonder lang te twijfelen haalden we de handvaten van mijn stuur en werd er langs elke kan vier centimeter afgezaagd, waardoor de breedte van mijn stuur dichter in de buurt komt van mijn schouderbreedte.

Een simpele en kleine oplossing waar ik vandaag al een groot verschil in heb gemerkt na een eerste testrit. De kracht komt nu meer van uit mijn rug zelf, dan van mijn schouders.

Testrit met het smallere stuur. Veel beter! Een foto die is geplaatst door Madam Vélo (@madamvelo) op

Zo zie je maar dat de houding op je fiets enorm belangrijk is.

Wie zelf zelf ook hinder ondervindt bij het fietsen, ga dan zeker eens langs bij een fietsenmaker of bijvoorbeeld Energy lab om je op weg te helpen.